Oryginalnie i klasycznie - sztukateria

Oryginalnie i klasycznie - sztukateria czyli listwy mdf lub pyłu marmurowego, łatwa do formowania, szybko twardniejąca. Często barwiona na różne kolory, nakładana na podłoże (ściany i elementy architektoniczne), gładzona i polerowana po wyschnięciu. Używan

Dodane: 17-06-2016 07:50
Oryginalnie i klasycznie - sztukateria Jeśli szukasz listw przypodłogowych to dobrze trafiłeś - zapraszamy =>

Definicja stiuków

listwy mdf

Stiuk ? materiał zdobniczy w postaci tynku szlachetnego, mieszanina gipsu, wapienia i drobnego piasku lub pyłu marmurowego, łatwa do formowania, szybko twardniejąca. Często barwiona na różne kolory, nakładana na podłoże (ściany i elementy architektoniczne), gładzona i polerowana po wyschnięciu. Używana najczęściej we wnętrzach budowli.

Gotowy stiuk często imitował marmur. Stosowany do wykonywania tynków, rzeźb pełnoplastycznych, płaskorzeźbionej dekoracji ściennej (sztukateria). Znany był w okresie starożytności (starożytny Rzym), wczesnego chrześcijaństwa, sztuce mauretańskiej, rozpowszechniony w czasach renesansu i baroku. Stanowił także podstawowy materiał w ornamentyce i architekturze Majów.


Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Stiuk


Do stylowego wnętrza

Jeśli właśnie wykańczasz mieszkanie w kamienicy, to warto postawić na dobrej jakości materiały, które wpiszą się w styl. Jeśli masz drewniane podłogi - deski lub parkiet, to warto je zwieńczyć dobrze dobranymi listwami podłogowymi. Jeśli mieszkanie ma być klasyczne i eleganckie, warto wybrać wysokie, frezowanie listwy MDF - materiał jest trwały, ale jednocześnie niedrogi. Podłogi będa wykończone bardzo elegancko, a jednocześnie nie zrujnują portfela.

Na rynku jest coraz większy wybór tego rodzaju listew, a w sklepach internetowych można je kupić w bardzo korzystnej cenie.


Lubisz wiedzieć więcej?O twardości drewna

listwy mdf

Twardość drewna ? obok gęstości jedna z cech charakteryzująca materiał jakim jest drewno.

Określanie twardości drewna w porównaniu z innymi materiałami jest trudne, ponieważ niejednorodna jest struktura drewna (drewno wczesne, drewno późne). Na wyniki pomiaru ma także wpływ wilgotność drewna, a także rodzaj przekroju na którym dokonywany jest pomiar.

Twardość poszczególnych gatunków porównywać możemy tylko w oparciu o wyniki otrzymane przy zastosowaniu tej samej metody pomiaru.

Na początku XX w. rozpoczęto próby nad określeniem metody pomiaru, która dawałaby porównywalne i powtarzalne wyniki. Pierwszym był Bugsen, którego metoda pomiaru polegała na wbijaniu w drewno igły o określonej średnicy na stałą głębokość 2 mm. Siła potrzebna do tego była wartością określającą twardość drewna. Jednak ten rodzaj pomiaru dawał dość nierówne wyniki ze względu na niejednorodność drewna wczesnego i późnego.

Metodę tę zastąpiono metodą Janki, która polega na wciskaniu kulki stalowej o określonej średnicy (11,284 mm) w próbkę drewna. Badanie wykonuje się na specjalnej maszynie i trwa ok. 2 minut. Szybkość obciążania powinna wynosić 320 - 480 kG/min. Wynik wyrażony jest w kG/cm2 lub MPa. Dokonuje się co najmniej 4 wciski na każdym przekroju, więc jest możliwość uśrednienia pomiarów. Metoda ta też nie jest idealna, ale jest obecnie najbardziej rozpowszechniona.

Nowszą metodą, która sprawdza się lepiej np. w przypadku drewna iglastego, które ma niejednorodną strukturę jest metoda Brinella. Polega ona, podobnie jak w metodzie Janki, na wciskaniu kulki o średnicy 10 mm w próbkę drewna, jednak mierzy się nie siłę potrzebną do wciskania kulki, bo ta jest stała, a średnicę odciśniętego wgniecenia. Siłę potrzebną do wciśnięcia kulki różnicuje się w zależności od gęstości drewna. Np. dla drewna o małej gęstości stosuje się siłę 10 kG, dla bardzo zwartych 100 kG. Czas badania trwa ok. 1 minuty.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Twardo%C5%9B%C4%87_drewna